ജെട്ടി കാണിച്ച് നടത്തം; പൊലീസ് പിഴയീടാക്കും! | ||
| ||
ചാവക്കാട്:മലബാര് മേഖലയില് പുതിയൊരുതരം ഫാഷന് ഭ്രമം കാട്ടുതീ പോലെ പടര്ന്ന് പിടിക്കുകയാണ്. വീട്ടില് നിന്ന് മാന്യമായി വസ്ത്രം ധരിച്ച് പുറത്തിറങ്ങുന്ന `പിള്ളേഴ്സ്` വീടിന് പുറത്തെത്തിയാല് പാന്റ്സ് വലിച്ചിറക്കുകയായി. |
അന്ന് ഞങ്ങളുടേത് പഴയൊരു വീടായിരുന്നു. അറയും നിരയും നിലവറയുമൊക്കെയുള്ള ഓട് പാകിയ ഒരു വീട്. തിണ്ണ ബ്ളാക് ഓക്സൈഡ് പൂശിയതാണ്. ലക്ഷ്വറി,ലക്ഷ്വറി!! ( അതിനും മുന്പ് അവിടം ചാണകം മെഴുകിയതായിരുന്നെത്രെ. എനിക്കതോര്മ്മയില്ല)ഏതെ ചൂട് കാലത്തും ആ തിണ്ണയില് നല്ല തണൂപ്പായിരുന്നു. ( പുതിയ വീടിനേക്കാള് എനിക്കിഷ്ടം ആ പഴയ വീട് തന്നെയായിരുന്നു. ) മുറ്റത്ത് ഒരു നെല്ലിമരവും അതിനുചുറ്റും തിങ്ങിവളര്ന്ന കുറ്റിമുല്ലയും പിന്നെ മുന്വശത്ത് പറമ്പിനതിരായി നില്ക്കുന്ന വര്ഷത്തിലൊന്ന് നിറയെ കായ്ക്കുന്ന ഒരു മരോട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ മാരോട്ടിയുടെ ചുവട്ടിലൂടെയാണ് നടപ്പാത. അതുവഴി ഇറങ്ങിയാണ് ഞങ്ങള് കുളിക്കുവാനും, (ഞാന്) കളിക്കുവാനുമൊക്കെ പോണത്.
അന്ന് ഉച്ചയൂണും കഴിഞ്ഞ് തിണ്ണയുടെ തണുപ്പില്ക്കിടന്നൊന്ന് മയങ്ങി. ഒരു മൂന്ന് മൂന്നരമണി ആവും കുറെ സ്ത്രീജനങ്ങളുടെ സംസാരവും ചിരിയും കേട്ടാണ് ഞാന് കണ്ണ് തുറന്നത്. നോക്കുമ്പോളതാ നമ്മുടെ താഴത്തെ പറമ്പില് നിന്ന് ഒരു പറ്റം സ്ത്രീജനങ്ങള് ഇല്ലത്തെ ശാന്തച്ചിറ്റയുടെ നേതൃത്വത്തില് മഹിളാസമ്മേളനം നടത്തുന്നു. ഒപ്പം എന്റെ അമ്മയുമുണ്ട്. മറ്റ് പ്രധാന അംഗങ്ങള് വല്ലനാട്ടെ ഉമച്ചിറ്റ, പുത്തുപ്പുള്ളിലെ വാനമ്മ, ജ്യോതിസിന്റെ അമ്മ ശ്യാമളച്ചിറ്റ, മ്യാലിലെ പെമ്പിള, മേരിച്ചേച്ചി, വേലന്മാടത്തെ രാധാമണി, ഉഷ എന്നിവരാണ്.
എന്നാല് തിണ്ണയിലെ തണുപ്പിനെ പുല്ലുപോലെ ഉപേക്ഷിച്ച് എഴുന്നേറ്റ് മുറ്റത്തേക്കൊരു ചാട്ടം ചാടുകയും പെട്ടെന്ന് ജനഗണമന കേട്ടപോലെ ഒട്ടുനേരം എന്നെ അറ്റന്ഷന് ആക്കി നിര്ത്തുകയും ചെയ്തതിന് ഈ മാന്യമഹിളാകിളവികള്ക്ക് എന്തെന്തിലും പങ്കുണ്ടെന്ന് ആരും ധരിക്കരുത്. എന്നെ ഹഠാദാകര്ഷിച്ചത് കിളവിക്കൂട്ടങ്ങള്ക്ക് കുറച്ച് മാറി ചിരിച്ചുല്ലസിച്ച് നില്ക്കുന്ന റ്റെല്സി, നിഷ, ഷേര്ളി, ജയ എന്നീ നാല് വാടാമലരുകളായിരുന്നു. നാലില് മൂന്ന് പേര് എന്റെ സ്കൂള്മേറ്റ്സ്. ഷേര്ളി മാത്രം പാലാ അല്ഫോന്സാ കോളേജില് പ്രീഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്നു. എന്നാലും ആ ഒരു കുറവിന്റെ പേരില് ഞാന് ഷേര്ളിയെ അവഗണിച്ചിരുന്നില്ല കേട്ടോ. മറ്റേത് പെണ്കുട്ടികള്ക്കും കൊടുക്കുന്ന അതേ ശ്രദ്ധയും പരിഗണനയും ഞാന് അയാള്ക്കും കൊടുത്തിരുന്നു.
അറ്റന്ഷനായിത്തന്നെ നിന്ന് ഞാന് ആലോചിച്ചു, എങ്ങനെ ഇവരുടെ മനസ്സില് ഒരു ആരാധനാമൂര്ത്തിയായി കയറിപ്പറ്റാം. എന്ത് വേലകാണിച്ചാല് ഇവര് വീഴും. ഈ വാടാമലരുകളെല്ലാം കൂടി എനിക്ക് വേണ്ടി കടിപിടി കൂടുന്ന ഒരു നിമിഷം എങ്ങനെ വരുത്തും. എന്റെ പാട്ടുപുരക്കലമ്മേ ഒരു വഴി കാണിച്ച് തരണേ....
തേടിയ വഴി കണ്ണില്ത്തട്ടി. അരക്ക് താഴെ ഉയരത്തില് അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന ഇഷ്ടികകള്. കിളവിക്കൂട്ടങ്ങള്ക്കുംകിളിന്ത്കൂട്ടങ്ങളും നില്ക്കുന്നതിന്റെ നടുവിലൂടെയാണ് ഞങ്ങള് കുളിക്കാന് പോവുന്ന തോട്ടിലേക്കുള്ള നടപ്പാത. നടപ്പാതയോട് ചേര്ന്ന് ഇല്ലത്തെ രാമന് കുഞ്ഞുണ്ണി റബ്ബര് ഷീറ്റ് അടിക്കാനുള്ള മെഷീന് പുര കെട്ടാനായി ഇറക്കിവച്ചിരിക്കുന്നതാണ് ആ ഇഷ്ടികകള്. അതിന്റെ സമീപത്തയാണ് വാടാമലരുകള് നിലയുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. പലപ്പോഴും ആ ഇഷ്ടകള്ക്ക് മേളിലൂടെ ചാടി ഓടി കുത്ത് കല്ലുകളെ ആശ്രയിക്കതെ ഇടവഴിയിലേക്കെടുത്ത് ചാടി ഇടവഴിയും കടന്ന് പാടവരമ്പത്തൂടെ ഓടി പാടം മുറിച്ചൊഴുകുന്ന തോട്ടിലേക്ക് ഉളികുത്തി അവിടെക്കിടന്ന് നീന്തിത്തിമിര്ത്താണ് എന്റെ കുളി.
പ്രവാസകാലങ്ങള്ക്ക് ശേഷം താന് പിച്ചവെച്ചു നടന്ന വീടിനു മുന്നിലെത്തി ആഗമനം അറിയിക്കുമ്പോള് ശ്രദ്ധിച്ചു. കുട്ടിക്കാലത്ത് ആംഗലേയ ഭാഷയില് തങ്കലിപികളില് കടഞ്ഞെടുത്ത് വാതില്പടിയില് പിടിപ്പിച്ചിരുന്ന തന്റെ നാമം ചേര്ത്തെഴുതിയ ഗൃഹനാമം പറിച്ചെറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആര്ക്കോ അതൊരു അഭംഗിയായി തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകാം. ഒരു പുഞ്ചിരിക്ക് ശ്രമിക്കുമ്പോഴും കണ്ണുകള് ഈറനണിഞ്ഞുപോയി. സ്വന്തം വീട് അന്യമാകുന്ന കാഴ്ച ഒന്നുകൂടി നോക്കിക്കണ്ടു. പ്രവാസി ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യ പുരസ്കാരം തന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് അവന് നോക്കി. അത് പ്രതിഷേധിക്കുന്നുണ്ടോ? ഇല്ല. സഹന ശക്തിക്ക് കുറവ് വന്നിട്ടില്ല. മാതാപിതാക്കള് അരുമയില് താലോലിച്ച നാമം രക്തബന്ധങ്ങളാല് തുടച്ച് മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഒന്നു മനഃപൂര്വമായിരിക്കില്ല.
കാലങ്ങള്ക്ക് മുമ്പുള്ള മരുഴൂവിലെ വര്ണചിത്രങ്ങല് മനസ്സിലൂടെ മിന്നിമറഞ്ഞു. ഒരിക്കല് കണ്ണുനീര് വീണു കുതിരുന്നു വികൃതമായ അക്ഷരങ്ങളാല് ഉമ്മയുടെ കത്ത്. പൊന്നുമോന് അറിയുന്നതിന് എന്നുള്ള മതൃസ്നേഹം തുളുമ്പുന്ന വരികളിലൂടെ എഴുതുന്നു. ഇളയവന് ഒരു ഓപ്പറേഷന് അത്യാവശ്യമായി നടത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. വേഗം തന്നെ പണം എത്തിക്കണം. സ്നേഹിക്കാന് മാത്രം അറിയാവുന്ന അവര്ക്ക് അറിയില്ലാല്ലോ ഇവിടുത്തെ അവസ്ഥാ വിശേഷങ്ങള്.
നാലക്കവും അഞ്ചക്കവും ശമ്പളം പറ്റുന്ന ഉറ്റ ബന്ധു ജനങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി ആവശ്യം പറയാതെ, പുലര്ച്ച തന്നെ ഇറങ്ങി നടന്നു. ഇന്നലകളെ പോലെ ഒരു ചുമട് സര്ക്കാര് സാക്ഷ്യപത്രങ്ങളുമായി കയറിച്ചെല്ലുന്ന ഇടങ്ങളിലൊക്കെ ഏവരും തന്നെ ഒരുപോലെ ചോദ്യം ആവര്ത്തിക്കുന്നു. മുന്പരിചയമുണ്ടോ?
അഞ്ചുവര്ഷം, പത്തുവര്ഷം, ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസന്സ്, അങ്ങനെ നീണ്ട ചോദ്യങ്ങളുടെ പട്ടിക തന്നെ നിരത്തുന്നു. നന്ദി പറഞ്ഞു. ഇറങ്ങി നടന്നു. കൈയില് ഒരു ചില്ലിക്കാശുമില്ലാതെ... മരു ഭൂമിയില് കിളിര്ത്ത ഇന്ഡസ്ട്രിയല് ഏരിയയില് കൂടി മൈലുകളൊളം...ചുഴറ്റിയടിക്കുന്ന മണല്കാറ്റുകളുടെ ചൂളം വിളികള്ക്ക് കാതോര്ത്തുകൊണ്ട്..വിശപ്പിനും ദാഹത്തിനും ഒരേ ആശ്വാസം. വഴിയരികില് പാകമായി നിന്ന ഈത്തപ്പഴങ്ങള്. കണ്ടിട്ടും ആഗ്രഹിച്ചില്ല. അതിന്റെ ഉടമസ്ഥനെ കണ്ടുപിടിക്കാന് മിനക്കെടാതെ വീണ്ടും യാത്ര തുടര്ന്നു. മരുഭൂമിയില് വേറിട്ടു നിന്ന ഒരു കമ്പനിയിലേക്ക് കയറിച്ചെന്ന് ജോലി അന്വോഷിക്കുമ്പോല് അവിടുത്തെ അധികാരി പറഞ്ഞു. മുന്നുറ്റമ്പത് കിലോമീറ്റര് അകലെ ഒരു ഖനിയില് ജോലിയുണ്ട്. എണ്ണഖനിയുടെ ജോലിയാണ്. സന്തോഷത്തോടുകൂടി സ്വീകരിച്ചു. അങ്ങനെ കൈയിലിരുന്ന സര്ട്ടിഫിക്കറ്റുകള് വെച്ച് കമ്പനി മാനേജറോട് തന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് പറഞ്ഞ് ആവശ്യമായ പൈസ വാങ്ങി നാട്ടിലേക്ക് അയച്ചു. കൂടപ്പിറപ്പിന്റെ ഓപ്പറേഷന് നടക്കട്ടെ. ലോകം കീഴടക്കിയ ആഹ്ലാദമായിരുന്നു അപ്പോള്, ഉമ്മയുടെ സന്തോഷമായിരുന്നു എന്റെ സര്വതും. പടച്ചവന് സ്തുതിയര്പ്പിച്ചു.
നാലുകെട്ട് തറവാട്ടില് ജന്മം കൊണ്ടു എന്നും ഉപ്പാപ്പക്ക് ഒരു സാമ്രാജ്യം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നെന്നും കാര്യസ്ഥരും ജോലിക്കാരുമായി ഒരു ചെറുസൈന്യം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നെന്നും അവിടുത്തെ പേരക്കിടാവ് ആണ് താനെന്നും കുടുംബ മഹിമ അവതരിപ്പിച്ചാല് മതിയാകില്ലല്ലോ...ഏത് ജോലിയായാലും ചെയ്യുന്ന ജോലിയെ ആത്മാര്ഥമായി സ്നേഹിക്കുക എന്ന ആപ്ത വാക്യം കടമെടുത്ത് എല്ലാറ്റിനും തയ്യാറായി.
പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതത്തില് ആറംഗ സംഘവുമായി ഖനിയിലേക്ക് ചെന്നു. ഏല്പ്പിച്ചപണിയായുധങ്ങള് തോളിലേറ്റി ഭൂഗര്ഭ ഉള്ളറയില് കൂടി ഇരുളിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ടോര്ച്ച് തെളിയിച്ച് അകന്നു പോകുന്ന ഇരുമ്പ് ഏണിയിലൂടെ പതുക്കെ പടിയിറങ്ങി. ഇടക്ക് ശ്വാസം മുട്ട് അനുഭവപ്പെടുമ്പോലെ തോന്നി. ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിലും ശ്വസിക്കാം. വീണ്ടും മുന്നോട്ട് തന്നെ പോയി. ഏല്പിച്ച ജോലി ഭംഗിയായി നിര്വഹിച്ച് പടികയറുമ്പോല് ഉള്ളം കൈയില് നിന്നും ഒരു നീറ്റല് അനുഭവപ്പെട്ടു. നോക്കുമ്പോള് ഒരു കഷ്ണം മാസംകഷ്ണം അവിടെ നിന്നും പറിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു. ജോലിക്കിടയില് അതൊന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ജോലിക്കായി കൂടെ വന്നിരുന്ന അഞ്ച് പേരും ഈ ഖനിക്കുള്ളിലെ ജീവന്മരണ പോരാട്ടത്തിന് മുതിരാതെ വഴിപിരിഞ്ഞിരുന്നു.
ആദ്യമായി എനിക്ക് കമ്പനി തന്ന ജോലി നിര്വഹിച്ചതില് കമ്പനി അധികാരി വിളിച്ച് അനുമോദിച്ചു. സര്വകലാശാലകളിലെ സര്ട്ടിഫിക്കറ്റുകള് കണ്ടിട്ടാകണം അയാള് എന്നോട് പറഞ്ഞു. ഒരു ജോലിയുടെ ഡയഗ്രം പൂര്ത്തിയാക്കി തരണം. ഞാന് ശ്രമിക്കാം എന്നു പറഞ്ഞു അത് കഴിഞ്ഞ് ഞാന്, എനിക്ക് വേണ്ടി അനുവദിച്ച താത്കാലിക ക്യാമ്പിലേക്ക് നടന്നു.
പിറ്റേന്നു തന്നെ പറഞ്ഞുതന്നത് അനുസരിച്ചുള്ള ഡയഗ്രം പൂര്ത്തിയാക്കി കൊടുത്തപ്പോള് അയാളുടെ കണ്ണുകള് വിടരുന്നത് കണ്ടു. അയാള് പറഞ്ഞു. ഞാന് പ്രതീക്ഷിച്ചതിനേക്കാളും എത്രയോ നന്നയി ഇത് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. നിങ്ങളുടെ സ്പോണ്സറില് നിന്നും മോചനപത്രം വാങ്ങി വരിക. ഞാന് നന്ദിപറഞ്ഞു അയാളുടെ ഓഫീസ് മുറിക്കുള്ളില് നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
വര്ഷങ്ങളായി കണ്ടുമുട്ടാത്ത സ്പോണ്സറുടെ കൊട്ടാരം പോലുള്ള വീടിന്റെ പടിവാതില്ക്കല് അയാളെയും പ്രതീക്ഷിച്ച് മണിക്കൂറുകളോളം നിന്നു. എന്റെ നില്പ് കണ്ടിട്ടാകണം അവിടുത്തെ ഒരു പരിചാരകന് ദയ തോന്നി അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. എന്റെ ആവശ്യം പറയവേ തന്നെ അയാള് പറഞ്ഞു. ഇപ്പോള് ഇവിടെ വിസാ നിയമങ്ങള് കര്ക്കശമാക്കിയതിനാല്, ഒന്നുകില് എന്നോടൊപ്പം നില്ക്കുക, അല്ലെങ്കില് വിസ ക്യാന്സല് ചെയ്യുക. അതു കേട്ടപ്പോള് ഉള്ളില് തേങ്ങലോടു കൂടി ചിരിച്ചു. പക്വത വരാത്ത പ്രയത്തില് മങ്ങിയ കാഴ്ചകള് കണ്ട് തുടങ്ങിയപ്പോള് ചിരിച്ചതുപോലെ.
വിസക്ക് ഒരുലക്ഷത്തോളം ഇന്ത്യന് രൂപ കൊടുത്താണ് നാട്ടില് നിന്ന് സ്വപ്നങ്ങള് മെനഞ്ഞ് പുസ്തകവും പേനയും താഴെവെച്ച് ജോലിയുള്ള വിസയാണ് എന്നുള്ള ഏജന്റിന്റെ പ്രലോഭനങ്ങളില് കുടുങ്ങിയാണ് എത്തിപ്പെട്ടത്.
എങ്ങോനിന്നുവന്ന കാറ്റിന്റെ ഗതിവിഗതികള്ക്കനുസരിച്ച് മഗ്രിബ് ബാങ്കിന്റെ അലയൊലികള് അന്തരീക്ഷത്തില് അലയടിക്കുന്നു. പടച്ചവന്റെ വിളിക്ക് ഉത്തരം നല്കാന് വേണ്ടി ഞാന് മേഘങ്ങളോട് കിന്നാരം പറയുന്ന ഉയര്ന്ന മിനാരമുള്ള പള്ളി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.
അംഗശുദ്ധി വരുത്തുമ്പോള് അറിയാതെ ഉതിര്ന്ന കണ്ണുനീര് തുള്ളികള് മുഖം കഴുകിയ നീര്ജലത്തോടെയും ഒഴുകിപ്പോയി. നമസ്കാരം കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങി ഏറെ നേരം ആലോചിച്ചതിനുശേഷം വീണ്ടും ഒരു പരീക്ഷണത്തിന് മുതിരാതെ എല്ലാം രാജാധിരാജനായതമ്പുരാനെ ഏല്പ്പിച്ച് വീണ്ടും അനിയന്ത്രിതമായ വേഗതിയില് എണ്ണ ഖനിയുടെ ഇരുളില് ആഴങ്ങളിലേക്ക് പാദങ്ങള് ചലിപ്പിച്ചു.
ലീവിനു നാട്ടിലെത്തി കുറച്ചുനാളായി.
വിവാഹത്തിനു കൂടുക ; സദ്യ ആസ്വദിക്കുക
എന്ന മോഹങ്ങള് സാക്ഷാത്ക്കരിക്കപ്പെടുന്ന അവസരം
ആദ്യ വിവാഹത്തിന് തിങ്കളാഴ്ച തന്നെയാണ് പോയത് .
നഗരത്തിലെ വലിയ വിവാഹ മണ്ഡപം
ഞാന് വധുവിന്റെ ആളാണ് .
അതിനാല് നേരിട്ട് വിവാഹത്തിനെത്തിയാല് മതി .
മുഹൂര്ത്തം പത്തുമണിക്ക്
കൃത്യം പത്തുമണിക്കു തന്നെ ഹാള് നിറഞ്ഞു,
ആഘോഷ സമ്മൃദ്ധമായ വിവാഹം
ചെണ്ട , നാദസ്വരം
പൂക്കള് കൊണ്ടുള്ള വൃന്ദാവനം സ്റ്റേജില്
അങ്ങനെ ചെറുക്കന് വധുവിന്റെ കഴുത്തില് താലികെട്ടി
ചെണ്ടയുടെ ശബ്ദം ഉച്ചത്തിലായി.
പെട്ടന്നതാ സീറ്റില് നിന്ന് ആളുകള് എണീക്കുന്നു
പിന്നെ തിരക്കോട് തിരക്ക്
ആളുകള് ഹാളില് നിന്ന് പുറത്തുകടക്കുവാന് ശ്രമിക്കുകയാണ്
സിനിമ കഴിഞ് തിയേറ്ററില് നിന്ന് പുറത്തുപോകുന്നതുപോലെ
തിക്കും തിരക്കുമാണെങ്കില് സഹിക്കാം
പക്ഷെ ഉന്തും തള്ളുമാണെങ്കിലോ/
അടുത്തിരിക്കുന്ന പരിചയക്കാരന് പറഞ്ഞു
എന്തുകാണാനാ ഇരിക്കുന്നേ
എണീക്ക്
ഞാന് പിന്നെ അമാന്തിച്ചില്ല
നാടോടുമ്പോള് നടുവെഓടുക എന്നതല്ലെ പ്രമാണം
ഞാനും കൂട്ടത്തില് കൂടി
നടക്കേണ്ടി വന്നില്ല
ഉന്തിനിടയില് അല്ല ആ ഒഴുക്കിനിടയില് ഞാന് എങ്ങനെയോ ഹാളിനു പുറത്തെത്തി
ഞാന് പിന്തിരിഞുനോക്കി
വധൂവരന്മാര് അപ്പോഴും വലം വെച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടില്ല
ഞാനടങ്ങുന്ന ജനസമുദ്രം എവിടേക്കോ എത്തി
മറ്റൊരു ഹാളിനു മുന്നില്
അത് ഭക്ഷണഹാളാണെന്ന് എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്
അതിന്റെ മുന്നില് ഷട്ടര് ഇട്ടിരിക്കുന്നു
അതിനെ മുന്നില് ജനക്കൂട്ടം അക്ഷമയോടെ കാത്തുനിന്നു.
പടക്കുമുന്നില് പന്തിക്കുമുന്നില്
ആരോ ഒരു പഴഞ്ചൊല്ലു പറഞ്ഞു
പെട്ടെന്ന് ഹാളിന്റെ കമാനം തുറന്നു
ജനം അക്രമാസക്തമായി ഹാളിലേക്ക് ഇരമ്പിക്കയറി
ഊണുകഴിക്കാനായി സീറ്റു പിടിക്കാനുള്ള ലഹളമയം
കുട്ടിക്കാലത്തെ കസേരകളി എനിക്ക് ഓര്മ്മവന്നു
അതുപോലെ ഒരു കസേര കളി
സീറ്റുകിട്ടിയാല് ഉണ്ണാമെന്ന് അര്ഥം
കുറേ പേര്ക്ക് സീറ്റുകിട്ടിയില്ല
അവര് പുറത്തു പോകേണ്ടി വന്നു
അല്ല അവരെ പുറത്താക്കി എന്നു പറയാം
സദ്യ മോശമല്ലായിരുന്നു.
പക്ഷെ കറിയോക്കെ വിളമ്പുന്നത് കുറേശ്ശെ
എന്താ ഇത് എന്ന് അയല് മേശയിലിരിക്കുന്ന ആളോട് ചോദിച്ചപ്പോള് ..
അയാള് പറഞ്ഞു
ചിലപ്പോള് .. ഇലക്കാവും കാശ്
അതുകൊണ്ട് എല്ലാം ചോദിച്ച് വാങ്ങണം
പിന്നെ അമാന്തിച്ചില്ല
കുറച്ച് കറി വിളമ്പുന്നവനോട്
കുറച്ചുകൂടി എന്നു പറയാന് വിഷമമുണ്ടായിരുന്നില്ല
രണ്ടുതരം പായസം കൂട്ടി ഊണുകഴിച്ചു
പാല് പായസം , ഗോതമ്പുപായസം
പ്രഥമന് അതായത് അടപ്രഥമന് അസാനിദ്ധ്യം കൊണ്ട് എന്റെ മുന്നില് ശ്രദ്ധേയനായി
പായസത്തിനു ശേഷം മോരുകൂട്ടി ചോറ് കുഴച്ച് അച്ചാറ് തൊട്ടുനക്കി മൂന്നാലു ഉരുള കഴിച്ചു
അപ്പുറത്തെ മേശയിലെ പ്ലസ് ടു വിന് പഠിക്കുന്ന കുട്ടികള് ഞാന് ഈ കര്ത്തവ്യം( പായസത്തിനു ശേഷം മോരും അച്ചാറും
കൂട്ടിയുള്ള ഊണ് കഴിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോള് ) ചെയ്യുന്നതു കണ്ടപ്പോള് അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു
പിന്നെ അന്യോന്യം ചെവിയില് എന്തോ പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു
ഞാന് അത് മൈന്ഡ് ചെയ്യാന് പോയില്ല
നിങ്ങളൊക്കെ ഇനി എന്തൊക്കെ കാണുവാന് ഇരിക്കുന്നു കുഞ്ഞിമക്കളെ എന്ന് ഞാന് മനസ്സില് പറഞ്ഞു
ഊണുകഴിഞ്ഞു
കൈകഴുകി
പുറത്തു കടക്കുവാന് ശ്രമിക്കുമ്പോള്
അതാ ഒരു പ്ലേറ്റില് പഴം
ങേ , എന്താ ഇത് ഇലയില് വിളമ്പാത്തത് ?
ഞാന് അല്ഭുതപ്പെട്ടു.
എന്റെ ആത്മഗതം ഉച്ചത്തിലായതുകൊണ്ടാകാം അടുത്തുനിന്ന പരിചയക്കാരന് പറഞ്ഞു
ഇപ്പോ ഇങ്ങനെയാ
അല്ലെങ്കില് നഷ്ടമാ കച്ചോടം . പലരും പഴം കഴിക്കില്ല; വെറുതെ വേസ്റ്റാകും
ഇപ്പോഴത്തെ പിള്ളേര് തീരെ പഴം കഴിക്കില്ല
ഹോ , എന്താ ഈ കേക്ക് ണേ
എനിക്ക് പണ്ടത്തെ കാര്യം ഓര്മ്മവന്നു
സദ്യക്കുപോയതും ചാണകം മെഴുകിയ തറയില് പായയിട്ട് സദ്യയുണ്ടതും വട്ടനുപ്പേരിയും ശര്ക്കരവരട്ടിയും പഴവും ട്രൌസറിന്റെ പോക്കിറ്റില് അനിയത്തിക്കു കൊടുക്കാനായി എടുത്തുവെച്ചതും വീട്ടില് ചെന്ന് അനിയത്തിക്കു കൊടുത്തപ്പോള് അവളുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷം .. ആ കൊച്ചരിപ്പല്ലുകള് കാട്ടിയുള്ള സന്തോഷം അതില് നിന്ന് ഒരു ശര്ക്കര വരട്ടിയും ഒരു ഉപ്പേരിയും പകുതിപ്പഴവും എനിക്ക് തിരിച്ച് സമ്മാനിച്ച ആ സൌഹൃദവും
ഇപ്പോഴത്തെ തലമുറക്ക് അന്യമാകുന്നുവോ ?/
ഇതൊക്കെ ഇവര്ക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്താല് മനസ്സിലാകുമോ
ഇതൊക്കെ അനുഭവിച്ചല്ലേ അറിയുവാന് പറ്റൂ
തിരിച്ച് വിവാഹ ഹാളിലെത്തി
ആരും തന്നെ അവിടെ ഇല്ല
പുറത്ത് ഗാര്ഡനില് വരനും വധുവും സിനിമാ സ്റ്റൈലില് വീഡിയോക്ക് പോസ് ചെയ്യുന്നു
അവര് ചിരപരിചിതരെ പ്പോലെ
നൂറ്റാണ്ടുകളായി പരിചയമുള്ളവരെപ്പോലെ
അല്ല , തെറ്റിപ്പോയി ; ജന്മാന്തരങ്ങളായി പരിചയമുള്ള വരെ പ്പോലെ പെരുമാറുന്നു
ഞാന് വീണ്ടും ആത്മഗതം ചെയ്തു
ഇവര് മുമ്പേ തന്നെ പരിചയക്കരെന്നു തോന്നുന്നു
ആത്മഗതം ഉറക്കെ ആയി
പരിചയക്കാരന് തൊട്ടടുത്തുനിന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു,
അത് ഫോണിലാ...
ഞാന് മനസ്സിലാകാത്ത മട്ടില് നിന്നു,
അയാള് കൂടുതല് വിശദീകരിച്ചു
അതായത് , നിശ്ചയത്തിനുശേഷം പയ്യന്സ് മൊബൈല് ഫോണ് പെണ് കുട്ടിക്ക് വാങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നു; ഇഷ്ടം പോലെ
ടോക്ക് ടൈമും !!!
ഞാന് ഇക്കാര്യത്തില് എന്റേതുമായി താരതമ്യം വേണ്ടെന്നു വെച്ചു
അത് ശരിയാവില്ല
നോക്കിയപ്പോള് ആളൊഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു
എല്ലാരും പോകുന്നു
ഞാനും വീട്ടിലേക്കു പോയി
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള് ഭാര്യ ചോദിച്ചു
പെണ്കുട്ടിയെങ്ങെനെ?
എനിക്ക് ഉത്തരം പറയാന് കഴിഞില്ല.
അവള് വീണ്ടും സ്പെസിഫിക്കായി ചോദിച്ചു
സ്വര്ണ്ണമൊക്കെ ധാരാളമുണ്ടോ ?
അതിനും ഉത്തരം പറയാന് എനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല
അല്ലാ അതിപ്പോ , ഇതിപ്പോ എന്ന മട്ടിലായി ഞാന്
വല്ല പരിചയക്കാരേം കണ്ട് വര്ത്തമാനം പറഞ്ഞ് നിന്നീട്ടുണ്ടാകും അല്ലേ
അവള് കാരണവും കണ്ടു പിടിച്ചു
‘ങാ , ഞാന് അതേ എന്ന് ചൊല്ലി...
